Voor een gigantisch eilandcontinent als Australië is de titel van deze sectie natuurlijk een geografische onmogelijkheid, aangezien er geen fysieke landbruggen bestaan die het land met de rest van de wereld verbinden. Toch is de reis naar het land toe – en de manier waarop je uiteindelijk de grens passeert – een cruciaal onderdeel van je avontuur, waarbij veel backpackers ervoor kiezen om de reis zo lang mogelijk over land en zee te maken voordat ze de onvermijdelijke oversteek wagen. In deze sectie bespreken we hoe je de klassieke overland-route richting Australië opbouwt, op welke manieren je het luchtruim of de wateren trotseert, en hoe je de beruchte, extreem strikte Australische grenscontroles zonder kleerscheuren doorkomt.
Over land binnenkomen
Letterlijk over land Australië binnenrijden of wandelen is uitgesloten, maar voor de puristische reiziger begint de reis naar ‘Down Under’ vaak al duizenden kilometers eerder, ver weg in Europa of Azië. Veel backpackers met de luxe van tijd kiezen ervoor om het vliegen tot een absoluut minimum te beperken en reizen via de moderne variant van de klassieke Hippie Trail richting het zuidoosten van Azië. Je reist dan met treinen en bussen via de Balkan en Turkije naar de Kaukasus of het Midden-Oosten, om vervolgens via Centraal-Azië of India af te zakken richting Zuidoost-Azië.
De daadwerkelijke overland-reis eindigt onvermijdelijk aan de randen van de Indonesische archipel of op het schiereiland van Maleisië en Singapore. Vanaf eilanden zoals Bali, Lombok of Timor is de afstand tot het Australische vasteland (met name de noordelijke stad Darwin of de westkust) geografisch gezien verrassend klein. Hoewel de laatste etappe altijd een vlucht of een boottocht vereist, geeft deze manier van reizen een veel beter besef van de enorme afstand die je aflegt dan wanneer je in 24 uur vanuit Europa naar Sydney vliegt. Het dwingt je om langzaam te wennen aan veranderende culturen, klimaten en tijdzones, waardoor de uiteindelijke aankomst in Australië voelt als de bekroning van een epische wereldreis in plaats van een simpele vakantie.
Grensovergangen
Omdat er geen fysieke landgrenzen met buurlanden zijn, fungeren de internationale luchthavens en zeehavens als de onverbiddelijke poorten van Australië. De Australian Border Force staat wereldwijd bekend als een van de strengste en meest grondige douanediensten. Als reiziger met een Europees paspoort verloopt de eerste stap, de paspoortcontrole, tegenwoordig uiterst soepel via de elektronische SmartGates. Je scant je paspoort, kijkt in een camera en krijgt een bonnetje waarmee je legaal in het land bent, vaak zonder ook maar één douanier te hebben gesproken.
De ware grenscontrole begint pas bij de bagageband en de daaropvolgende biosecurity-check. Australië beschermt zijn unieke, geïsoleerde ecosysteem en gigantische agrarische sector agressief tegen buitenlandse ziektes, schimmels, zaden en insecten. Zodra je je tas van de band haalt, moet je door een controlepost waar je je ingevulde Incoming Passenger Card overhandigt. Je koffers worden vrijwel altijd besnuffeld door speciaal getrainde beagles, en de kans is aanzienlijk dat je backpack door een röntgenscanner moet of handmatig wordt doorzocht. Neem dit proces uiterst serieus. Het ‘vergeten’ van een appel in je handbagage of het niet aangeven van houten souvenirs kan je ter plekke een boete van honderden dollars opleveren.
Als je kampeerspullen, wandelschoenen of vishengels meeneemt, zorg er dan voor dat deze thuis maniakaal zijn schoongemaakt. De douane zal je tentstokken en wandelschoenen inspecteren op modder, aarde of grasresten. Als ze sporen van buitenlandse grond vinden, worden je spullen in beslag genomen om chemisch gereinigd te worden (op jouw kosten) of zelfs vernietigd.
Naast de internationale grenscontroles kent Australië ook unieke binnenlandse grensovergangen. Omdat het land zo groot is, hebben individuele staten eigen regels om lokale plagen (zoals de fruitvlieg) buiten de deur te houden. Als je met een camper of auto de grens van bijvoorbeeld South Australia, Western Australia of Tasmanië oversteekt, stuit je op quarantaine-checkpoints. Je moet hier al je verse groenten, fruit, honing en soms zelfs noten weggooien in speciale bakken voordat je verder mag rijden. Er wordt actief gecontroleerd door inspecteurs; ook hier staan flinke boetes op overtredingen.
Per boot
Aankomen per boot is het dichtst dat je bij een klassieke landaankomst kunt komen, en voor de avontuurlijke backpacker zijn er fascinerende opties buiten de peperdure commerciële cruises om. De meest legendarische manier om Australië via het water te bereiken, is door aan te monsteren als bemanning op een particulier zeiljacht.
Dit fenomeen, ook wel ‘yacht hitchhiking’ genoemd, is populair onder reizigers die Zuidoost-Azië of de Stille Oceaan combineren met Australië. Veel zeilers maken de oversteek van Indonesië (zoals Bali of Kupang) naar Darwin, of varen vanuit Vanuatu, Fiji en Nieuw-Caledonië naar de oostkust (Brisbane of Cairns). Via online platforms, of simpelweg door briefjes op te hangen in jachthavens op Bali of in Port Vila, kun je een plek aan boord vinden. Vaak wordt er geen zeilervaring geëist, maar moet je wel bereid zijn om nachtwachten te draaien, te koken en bij te dragen aan de kosten voor voedsel en brandstof. De reis kan enkele dagen tot weken duren en test je maag en geduld, maar het moment dat de rode kustlijn van Noord-Australië aan de horizon verschijnt, is onvergetelijk.
Bij aankomst in een Australische haven gelden exact dezelfde, en soms zelfs strengere, douaneregels als op de luchthaven. De schipper is verplicht om 96 uur voor aankomst de autoriteiten in te lichten. Bij binnenkomst in de jachthaven mag niemand van boord totdat de douane en de biosecurity-officieren het schip volledig hebben doorzocht. Al het verse voedsel aan boord wordt zonder pardon in beslag genomen en vernietigd. Zorg dat je visum ruim van tevoren is goedgekeurd, want aankomen per boot zonder geldig eVisitor of Working Holiday Visum leidt tot onmiddellijke deportatie.
Een alternatief is reizen per vrachtschip. Er zijn logistieke routes die passagiershutten aanbieden op containerschepen vanuit Singapore of Europa naar havens als Fremantle (Perth) of Melbourne. Hoewel dit een bijzonder rustgevende manier van reizen is zonder internet en afleiding, is het voor de gemiddelde backpacker ironisch genoeg veel duurder dan vliegen en moet je maanden van tevoren boeken.
Te voet of per fiets
De grenzen van het land zelf oversteken te voet of per fiets is fysiek onmogelijk, maar eenmaal binnen Australië vormen fiets- en wandeltochten over de binnenlandse staatsgrenzen epische avonturen op zich. Voor de extreme fietser (de zogenaamde ‘bikepacker’) is het oversteken van de grens tussen South Australia en Western Australia via de Nullarbor Plain een iconische uitdaging. Je fietst dagenlang over de langste kaarsrechte weg ter wereld, waarbij je volledig afhankelijk bent van de bevoorrading bij afgelegen roadhouses. De hitte, de wind en de voorbijrazende roadtrains maken dit een tocht die alleen is weggelegd voor extreem fitte en goed voorbereide reizigers.
Te voet kun je de staatsgrenzen trotseren op een van de vele langeafstandspaden die het land rijk is. De Australian Alps Walking Track is een slopende, ruim zeshonderd kilometer lange tocht die de grens tussen Victoria, New South Wales en het Australian Capital Territory (ACT) meermalen kruist. Je loopt hier hoog in de bergen, door dichte sneeuw in de winter en brandende hitte in de zomer, en ervaart een kant van Australië die de meeste kust-backpackers nooit te zien krijgen.
Combinaties
Omdat de reis vanuit Europa naar Australië lang en vermoeiend is, kiest het overgrote deel van de backpackers voor een strategische combinatie met Zuidoost-Azië. In plaats van een peperdure directe vlucht, vliegen ze eerst naar een grote hub in Azië, zoals Bangkok, Kuala Lumpur of Singapore. Vanaf daar reizen ze enkele weken of maanden overland door landen als Thailand, Maleisië en Indonesië, om de reis relatief goedkoop voort te zetten.
De low-cost airlines van Azië vormen de perfecte brug voor deze combinatiereis. Luchtvaartmaatschappijen zoals AirAsia, Jetstar en Scoot bieden dagelijks spotgoedkope vluchten aan vanaf Bali (Denpasar) naar Darwin of Perth, of vanuit Singapore direct naar de oostkust (Gold Coast of Sydney). Deze vluchten duren vaak maar vier tot zes uur en kunnen, als je ze slim en ver genoeg van tevoren boekt, slechts een paar tientjes kosten. Hierdoor is de combinatie van spotgoedkoop streetfood eten in Zuidoost-Azië en daarna werken of roadtrippen in het veel duurdere Australië een van de meest gemaakte, logische en budgetvriendelijke reiskeuzes wereldwijd.
Als je met een budget-airline vanuit Azië vliegt, let er dan op dat ruimbagage nooit is inbegrepen en dat ze aan de gate genadeloos streng zijn op het gewicht van je handbagage (vaak maximaal 7 kilo). Een boete voor overgewicht aan de gate is in Australische dollars en doet direct pijn in je reisbudget.
Praktische tips
De aankomst in Australië vergt meer strategische planning dan een trip binnen Europa. Een van de belangrijkste logistieke hordes is de eis van de luchtvaartmaatschappij of de douane dat je een bewijs van uitreis moet hebben, het zogenaamde ‘onward ticket’. Omdat backpackers zelden precies weten wanneer of via welke stad ze het land weer zullen verlaten, kopen ze liever een enkeltje. Dit kan problemen opleveren bij het inchecken op je vlucht naar Australië; de luchtvaartmaatschappij kan je weigeren als je niet kunt aantonen dat je het land ook weer verlaat.
Veel reizigers lossen dit op door een goedkoop, volledig restitueerbaar ticket te boeken naar een nabijgelegen land zoals Nieuw-Zeeland of Indonesië. Zodra ze zonder problemen door de Australische douane zijn, annuleren ze dit ticket en krijgen ze hun geld terug. Een andere methode, vooral bij een Working Holiday Visum, is zorgen dat je bij de grens kunt aantonen over voldoende financiële middelen te beschikken om te zijner tijd een uitreisticket te kunnen bekostigen (vaak via een recente print van je bankrekening).
Daarnaast is de jetlag een serieus aandachtspunt. Als je rechtstreeks vanuit Europa vliegt, steek je tot wel tien tijdzones over. Je biologische klok is volledig ontregeld. Plan je eerste twee tot drie nachten na aankomst in een comfortabel hostel of een privékamer en weersta de verleiding om direct een auto of camper te huren en de snelweg op te gaan. Vermoeidheid achter het stuur is in Australië – in combinatie met het rijden aan de linkerkant van de weg en de aanwezigheid van overstekende kangoeroes – een van de grootste oorzaken van ongelukken onder toeristen. Geef je lichaam de tijd om te acclimatiseren aan het klimaat en het nieuwe ritme voordat je aan je daadwerkelijke roadtrip begint.