De Colombiaanse keuken is stevig, voedzaam en sterk afhankelijk van de regio waar je reist. Verwacht hier geen extreem pittige gerechten zoals in Mexico, maar een basis van mais, bakbanaan, rijst, bonen en veel vlees. Voor budgetreizigers is eten in Colombia een absolute meevaller, zeker als je de toeristische restaurants overslaat en aanschuift bij de lokale eethuisjes voor een zware, goedkope daghap.
Lokale specialiteiten
Elke regio in Colombia heeft zijn eigen trots als het op eten aankomt. Aan de Caribische kust eet je veel vis met kokosrijst, terwijl het bergachtige binnenland vraagt om zwaardere maaltijden.
Bandeja Paisa
Dit is de ultieme calorieënbom uit de regio Antioquia (rondom Medellín) en was oorspronkelijk bedoeld om boeren de hele dag van energie te voorzien. Een traditionele Bandeja Paisa is een gigantisch bord vol met rijst, rode bonen, rundergehakt, chicharrón (gefrituurd buikspek), chorizo, een gebakken ei, bakbanaan, arepa en een stuk avocado. Het is zwaar op de maag, maar een must om een keer te proberen.
Arepas
De arepa is het nationale basisingrediënt en wordt op elk moment van de dag gegeten. Deze platte broodjes van maismeel kunnen in het begin wat smaakloos overkomen. Je hebt ze in talloze varianten. De simpele arepa blanca krijg je vaak als bijgerecht, maar de arepa de queso (met gesmolten kaas) en de arepa rellena (gevuld met vlees, kip of groenten) zijn op zichzelf al een geweldige en goedkope snack.
Empanadas
Het ultieme Colombiaanse streetfood. In tegenstelling tot de gebakken varianten uit Argentinië of Chili, worden Colombiaanse empanadas gefrituurd en is het deeg gemaakt van maismeel. Ze zijn meestal gevuld met een mengsel van vlees en aardappel. Je eet ze uit de hand, steevast met een flinke lepel ají, een friszure en licht pittige lokale salsa.
Ajiaco
In het koudere klimaat van Bogotá warmen locals zich op met Ajiaco. Deze dikke, vullende soep wordt gemaakt van drie soorten aardappelen, kip, en een lokaal kruid genaamd guasca. De soep wordt geserveerd met kappertjes, een scheutje room en een stuk maiskolf.
Menu del Día
Voor backpackers is het menu del día (menu van de dag) de belangrijkste maaltijd. Tussen de middag serveren lokale restaurants voor een vaste, lage prijs een complete maaltijd. Dit bestaat steevast uit een kom soep vooraf, een hoofdgerecht met vlees of kip, rijst, bonen of linzen, een kleine salade en een glas vers vruchtensap. Het is veruit de goedkoopste manier om goed vol te raken.
Drank & alcohol
Colombia is een land van koffie, vers fruit en lokaal gebrouwen drankjes die je avonden flink kunnen verlengen.
Koffie en Tinto
Hoewel Colombia wereldberoemd is om zijn koffie, werd de beste kwaliteit jarenlang uitsluitend geëxporteerd. Locals drinken op straat vooral tinto: een klein plastic bekertje slappe, sterk gezoete zwarte koffie die uit thermoskannen wordt geschonken. Tegenwoordig vind je in steden als Medellín, Bogotá en dorpen als Salento gelukkig steeds meer specialty coffee shops waar je de hoogwaardige lokale bonen wel goed gezet kunt proeven.
Vruchtensappen (Jugos naturales)
De variëteit aan exotisch fruit in Colombia is bizar groot en vers vruchtensap is overal verkrijgbaar. Vruchten als lulo, maracuyá, guanábana en mora worden gemengd met water (en agua) of melk (en leche).
Colombianen zijn dol op suiker en gooien standaard een flinke schep door elk vers sapje. Als je gewoon de pure smaak van het fruit wilt proeven, bestel je drankje dan nadrukkelijk "sin azúcar" (zonder suiker).
Aguardiente
De nationale sterke drank is Aguardiente, door locals liefkozend guaro genoemd. Deze anijsdrank heeft een alcoholpercentage van rond de 29% en wordt puur uit kleine shotglaasjes gedronken. Het is goedkoop, je vindt het op elk feestje en flessen worden standaard gedeeld met de hele tafel.
Cerveza
Bier is volop aanwezig en betaalbaar. Club Colombia wordt over het algemeen gezien als het beste massaproductie-bier en is verkrijgbaar in dorada (blond), roja (amber) en negra (donker). Aguila en Poker zijn de standaard lichte pilseners die massaal gedronken worden.
Waar eten locals?
Als je wilt eten voor lokale prijzen, laat je de hippe cafés met Engelse menukaarten links liggen. Locals lunchen massaal bij een corrientazo, de informele eethuisjes die het eerder genoemde menu del día serveren. Je herkent ze aan de tl-verlichting, plastic stoeltjes en het krijtbord op de stoep met de daghap.
Markten (mercados) zijn ook fantastische plekken om goedkoop en vers te eten. De Plaza de Mercado Paloquemao in Bogotá of de Minorista in Medellín zijn gigantisch. Tussen de kramen met exotisch fruit en varkenskoppen vind je altijd kleine eetstalletjes waar je in de vroege ochtend al kunt aanschuiven voor een stevige soep of verse empanadas.
In de late namiddag en avond verschijnen de straatkarretjes. Hier haal je voor een paar duizend pesos pinchos (vleesspiezen), arepas of een hamburger volgestapeld met kaas, spek en ananas.
Hygiëne & veiligheid
De hygiënestandaarden in Colombiaanse keukens zijn over het algemeen prima, maar je spijsvertering moet soms even wennen aan het vele frituurvet en de stevige porties.
De kwaliteit van het kraanwater verschilt enorm per regio. In hooggelegen grote steden zoals Bogotá, Medellín, Manizales en Cali kun je het water uit de kraan veilig drinken. Aan de Caribische kust (zoals Cartagena en Santa Marta), in de jungle en in landelijke dorpen is het kraanwater onveilig en moet je flessenwater kopen of een goed waterfilter gebruiken.
Streetfood is een essentieel onderdeel van de Colombiaanse ervaring en kun je met een gerust hart eten, mits je je gezonde verstand gebruikt. Kies stalletjes waar een rij locals staat; een hoge omloopsnelheid betekent dat het eten niet lang in de hitte ligt. Wees voorzichtig met voorgesneden fruit in plastic bekertjes dat al uren in de zon staat, en let erop of de persoon die het geld aanneemt niet met dezelfde ongewassen handen je eten bereidt.
Dieetwensen
Reizen als vegetariër of veganist in Colombia vereist wat flexibiliteit. De traditionele keuken draait sterk om vlees. Het concept vegetarisch wordt buiten de grote steden niet altijd goed begrepen. Bestel je iets "sin carne" (zonder vlees), dan is de kans groot dat je een bord met kip of vis voor je neus krijgt, omdat dit lokaal vaak niet als vlees wordt gezien.
In steden als Medellín en Bogotá en in typische backpackersdorpen zoals Minca en Palomino is dit totaal anders. Daar barst het inmiddels van de hippe veganistische restaurants, plant-based cafés en vegetarische opties.
Wil je goedkoop lunchen maar eet je geen vlees? Vraag bij een lokaal eethuisje om een menu del día, maar vraag of ze het vlees kunnen vervangen door een gebakken ei ("¿Me puede cambiar la carne por un huevo frito?"). Check ook altijd even of de bonen niet zijn gekookt met stukjes varkensvlees (pezuña of chicharrón), wat erg gebruikelijk is.
Veiligheid voor vrouwen
Overdag alleen uit eten gaan, over straat lopen met een koffie of lunchen op een drukke markt is voor vrouwelijke reizigers geen enkel probleem. Zodra de avond valt en je je in het uitgaansleven mengt, verandert de dynamiek.
Laat in Colombiaanse bars of clubs nooit, maar dan ook echt nooit, je drankje onbeheerd achter. Colombia kampt met een serieus probleem rondom Scopolamine (ook bekend als Devil's Breath). Deze geur- en smaakloze drug wordt in drankjes gegooid om slachtoffers wilsonbekwaam te maken en ze vervolgens te beroven van geld, telefoons en bankpassen. Dit overkomt zowel mannelijke als vrouwelijke (solo)reizigers.
Als je 's avonds uit eten gaat in een wijk die je niet goed kent of die 's nachts uitgestorven raakt, neem dan een Uber of geregistreerde taxi terug naar je hostel, ook als het maar een paar blokken lopen is. Accepteer in de kroeg geen drankjes van onbekenden, tenzij je de bartender het flesje voor je neus hebt zien openmaken.