Chili deelt duizenden kilometers aan landgrenzen met Argentinië, Bolivia en Peru, wat het een logische halte maakt op een langere Zuid-Amerikaanse route. Omdat het land zo extreem lang en smal is, hangt je route sterk af van de regio waar je vandaan komt en waar je naartoe wilt. De grensovergangen variëren van strak georganiseerde snelwegposten tot afgelegen zandwegen hoog in de Andes. Een grensoversteek naar Chili vereist vaak net wat meer geduld en voorbereiding dan in de buurlanden, vooral vanwege de opvallend strenge douanecontroles.
Over land binnenkomen
De meeste backpackers reizen Chili binnen met de langeafstandsbus vanuit een van de buurlanden. Het busnetwerk in dit deel van Zuid-Amerika is uitstekend ontwikkeld, met comfortabele 'cama' (slaap) bussen die de grote afstanden overbruggen. Reizen per trein is voor internationale grensovergangen naar Chili geen optie, aangezien de weinige internationale spoorlijnen voornamelijk voor vrachtvervoer worden gebruikt of buiten gebruik zijn.
Zorg dat je busticket altijd de volledige grensoversteek dekt en informeer of je in dezelfde bus blijft of bij de grens moet overstappen. Bij de meeste directe internationale bussen laat de chauffeur je bij de grens uitstappen met je handbagage en ruimbagage voor de douanecontrole, waarna je in dezelfde bus verder reist naar je eindbestemming.
Grensovergangen
Chili heeft tientallen grensovergangen, maar in de praktijk gebruiken reizigers vrijwel altijd een handjevol bekende hoofdroutes die logisch aansluiten op de populaire backpackroutes.
Vanuit Argentinië
De grens met Argentinië is de langste en biedt de meeste oversteekplaatsen. De populairste route in centraal Chili is de Paso Los Libertadores, die Mendoza in Argentinië verbindt met de Chileense hoofdstad Santiago. Deze route slingert spectaculair door de Andes, maar kan in de winter (juni tot augustus) regelmatig dagenlang sluiten door zware sneeuwval.
In Patagonië wordt veel gereisd tussen El Calafate (Argentinië) en Puerto Natales (Chili), een logische oversteek voor reizigers die het nationale park Torres del Paine willen bezoeken. Verder naar het zuiden is er een oversteek bij Tierra del Fuego, vaak via een combinatie van een busrit en een korte veerboot over de Straat van Magellaan.
Vanuit Bolivia
De grensovergang vanuit Bolivia is voor veel reizigers een van de mooiste ter wereld. Dit gebeurt vrijwel altijd als onderdeel van een meerdaagse jeeptour over de zoutvlaktes van Uyuni. Je steekt de grens over bij Hito Cajón, een eenzame post op ruim 4000 meter hoogte, waarna je per busje afdaalt naar het woestijndorp San Pedro de Atacama.
Een voordeliger alternatief voor reizigers die de jeeptour overslaan, is de directe bus van La Paz naar kuststad Arica. Deze route loopt dwars door de bergen via de grenspost Tambo Quemado en biedt eveneens indrukwekkende uitzichten.
Vanuit Peru
Tussen Peru en Chili is er in de praktijk maar één logische grensovergang: de route tussen Tacna (Peru) en Arica (Chili) via de grenspost Chacalluta. Dit is een van de drukst bezochte grenzen van het land. Je kunt deze oversteek maken met een grote internationale bus, maar veel reizigers kiezen voor de 'colectivos'. Dit zijn gedeelde taxi's die specifiek tussen de busterminals van Tacna en Arica pendelen. Ze vertrekken zodra ze vol zijn, wat vaak sneller en flexibeler is dan wachten op een grote touringcar.
Per boot
Hoewel Chili een enorme kustlijn heeft, is aankomen per boot vanuit een ander land vrij ongebruikelijk voor budgetreizigers. Er zijn geen reguliere internationale passagiersveerboten die Chili verbinden met Peru of andere verre buurlanden.
De enige uitzondering bevindt zich in het diepe zuiden. Bij het oversteken van de grens tussen Ushuaia (Argentinië) en Punta Arenas of Puerto Williams (Chili) maken sommige reizigers gebruik van meerdaagse expeditieschepen of kleinere ferry's die door de fjorden navigeren. Dit is echter eerder een luxe excursie dan een praktisch vervoersmiddel, gezien de torenhoge kosten die hieraan verbonden zijn. Voor de reguliere grensoversteek in Vuurland zit de korte veerboot over de Straat van Magellaan standaard inbegrepen in je busticket.
Te voet of per fiets
Chili is een populaire bestemming voor langeafstandsfietsers, met de Carretera Austral als ultieme uitdaging. De grens oversteken per fiets is bij vrijwel alle officiële posten toegestaan. Houd er wel rekening mee dat de afstanden tussen de grenspost en de dichtstbijzijnde stad enorm kunnen zijn, vooral in de noordelijke woestijn en het Andesgebergte. Je moet voldoende water, voedsel en reparatiemateriaal bij je hebben voor deze eenzame trajecten.
Te voet de grens oversteken gebeurt eigenlijk alleen in Patagonië. Er is een legendarische wandel- en paardrijroute tussen El Chaltén (Argentinië) en Villa O'Higgins (Chili). Deze avontuurlijke oversteek combineert wandelen met twee boottochten over afgelegen gletsjermeren. Dit is een prachtige, maar logistiek uitdagende route die uitsluitend in de zomermaanden (december tot maart) begaanbaar is en volledig afhankelijk is van het weer en de vaarschema's van de kleine boten.
Combinaties
Omdat de afstanden in Zuid-Amerika gigantisch zijn, combineren veel reizigers landvervoer met binnenlandse vluchten zodra ze de grens over zijn. Je kunt bijvoorbeeld de grens oversteken van Tacna naar Arica en vanaf de luchthaven van Arica direct een binnenlandse budgetvlucht nemen naar Santiago, om een busrit van meer dan twintig uur langs de kust te vermijden.
Hetzelfde geldt voor de oversteek vanuit Bolivia. Na aankomst in San Pedro de Atacama nemen veel backpackers een transfer naar de nabijgelegen luchthaven van Calama (ongeveer anderhalf uur rijden) om vanaf daar verder te vliegen naar de hoofdstad of het merengebied in het zuiden. Het slim combineren van een grensovergang over land met een goedkope binnenlandse vlucht bespaart je vaak dagen aan reistijd, zonder dat het veel meer kost dan een ticket voor een luxe langeafstandsbus.
Praktische tips
Een grensovergang naar Chili vraagt om iets meer oplettendheid dan je in de rest van Zuid-Amerika gewend bent. Het land hanteert zeer strikte regels om de lokale landbouw en unieke ecosystemen te beschermen tegen ziektes en ongedierte.
De Chileense douane (SAG) controleert bagage extreem streng op de invoer van dierlijke en plantaardige producten. Al het verse fruit, groenten, vlees, zuivel, honing en ongeroosterde zaden of noten worden zonder pardon in beslag genomen. Zelfs een vergeten banaan onderin je tas kan je een flinke boete opleveren. Eet je verse snacks op voordat je de grens bereikt en vink op het douaneformulier altijd aan dat je voedsel bij je hebt als je twijfelt over verpakte koekjes of noedels.
Bij sommige grenzen, zoals tussen Tacna en Arica, zitten de Peruaanse en Chileense douane in hetzelfde gebouw, wat het proces stroomlijnt. Bij andere overgangen, zoals hoog in de Andes, kunnen de posten van beide landen kilometers uit elkaar liggen. Zorg er altijd voor dat je eerst een uitreisstempel haalt van het land dat je verlaat, voordat je doorreist naar de Chileense post.
Bij binnenkomst in Chili krijg je van de immigratiedienst (PDI) een klein geprint bonnetje genaamd de Tarjeta de Turismo. Bewaar dit papiertje goed bij je paspoort. Je hebt het nodig om het land weer te verlaten en hostels gebruiken dit bonnetje in combinatie met je paspoort om je vrij te stellen van de 19% lokale belasting (IVA) op overnachtingen.