Geld & kosten

Chili is een van de duurdere landen van Zuid-Amerika, en dat merk je vooral in het zuiden, in Patagonië en op afgelegen plekken waar alles aangevoerd moet worden. Tegelijk is er flink wat ruimte om te besparen als je slim met cash, kaarten en seizoenen omgaat. Hieronder staat hoe betalen in de praktijk werkt, waar je het voordeligst aan geld komt en wat je grofweg per dag kwijt bent.

Valuta & betalen

De munt is de Chileense peso (CLP), meestal geschreven met het $-teken, wat in het begin verwarrend kan zijn met dollars. Briefjes lopen van 1.000 tot 20.000 peso, munten zijn er in kleinere waarden. Pinnen en contactloos betalen zijn in steden breed ingeburgerd: supermarkten, restaurants, busmaatschappijen en veel hostels accepteren kaart zonder problemen. Op het platteland, bij kleine eetstalletjes (cocinerías), markten, lokaal busvervoer en in afgelegen dorpen draait alles nog op contant geld. Houd daarom altijd wat kleine coupures bij de hand, want briefjes van 10.000 of 20.000 wisselen is lastig bij een marktkraampje of buschauffeur. Een handige gewoonte is om grote biljetten in supermarkten of bij benzinestations te besteden en het kleingeld te bewaren voor onderweg.

Geld wisselen & pinnen

Pinautomaten (cajeros) staan in vrijwel elke stad en de meeste accepteren buitenlandse kaarten. Veel Chileense automaten rekenen een vaste opnamekosten per transactie, soms een paar duizend peso, los van wat je eigen bank vraagt. Daardoor loont het om minder vaak een groter bedrag op te nemen in plaats van dagelijks kleine bedragen. Let bij de geldautomaat op het scherm: kies altijd om in peso af te rekenen en weiger de optie om in euro’s te laten omrekenen, want die wisselkoers (DCC) is bijna altijd ongunstig. Wisselkantoren (casas de cambio) vind je vooral in Santiago, Valparaíso en grensplaatsen; vergelijk daar de koers en let op of er commissie wordt gerekend. Banken wisselen vaak traag en niet altijd vriendelijk voor toeristen, dus een casa de cambio is meestal praktischer.

Houd je pincode af bij betaalterminals en geldautomaten en gebruik bij voorkeur machines binnen in banken of winkelcentra. Skimming en kaartfraude komen voor, en let ook op verkeerd ingetoetste bedragen of “kapotte” terminals waarbij om contant wordt gevraagd.

Een verstandige cash-strategie: neem een buffer aan peso mee voordat je het zuiden of de Atacama in trekt, want automaten kunnen leeg of buiten gebruik zijn en kaartbetaling is niet overal mogelijk. Bewaar je geld gespreid over meerdere plekken en neem zo mogelijk twee bankpassen mee, voor het geval er één geblokkeerd raakt of niet werkt.

Dagbudget

Wat je per dag uitgeeft, hangt sterk af van je reisstijl, de regio en het seizoen. Wie in dorms slaapt, met lokaal busvervoer reist en zelf kookt of bij cocinerías eet, blijft fors onder iemand die privékamers, langeafstandsbussen en restaurants combineert. Patagonië en Isla de Pascua zijn beduidend duurder dan het centrum en noorden van het land, en in het hoogseizoen (december tot februari) lopen prijzen voor verblijf en tours op. Reken activiteiten zoals nationale parken, tochten en busritten apart, want die kunnen je dagbudget flink optillen.

Prijsindicaties

Onderstaande indicaties geven een gevoel voor wat losse uitgaven kosten, van een maaltijd tot een nacht in een hostel en lokaal vervoer.

Fooi & afdingen

In restaurants is een fooi van rond de tien procent gebruikelijk; vaak staat die al als propina sugerida op de rekening vermeld. Je mag die laten staan, aanpassen of weigeren, maar bij goede bediening is tien procent de norm. Bij cafés, bars en informele eettentjes is fooi minder vanzelfsprekend en is afronden of wat kleingeld achterlaten voldoende. Taxichauffeurs verwachten doorgaans geen fooi, al wordt afronden naar boven gewaardeerd. Gidsen op meerdaagse trektochten of tours krijgen vaak wel een fooi, afhankelijk van je tevredenheid.

Afdingen hoort niet bij de Chileense cultuur zoals in sommige andere landen; in winkels, supermarkten en de meeste markten staan de prijzen vast. Op ambachtsmarkten en bij straatverkopers van souvenirs is er soms wat ruimte, vooral bij meerdere stuks, maar verwacht geen grote kortingen. Een redelijke marge en een vriendelijke toon werken beter dan hard onderhandelen.

• Do: laat in restaurants rond tien procent fooi achter, contant als de terminal dat lastig maakt.
• Do: vraag bij langere busritten of tours vooraf of de prijs all-in is.
• Don’t: ding niet af in supermarkten, busmaatschappijen of vaste-prijswinkels.
• Don’t: ga niet hard onderhandelen bij lokale ambachtslieden over een paar honderd peso.